Stal 'De Zwarte Boer'

Informatie over Shetland Pony's

De shetlandpony is een ponyras wat oorspronkelijk komt van de Shetlandeilanden. De shetlandpony is een klein ponyras. De grootste schofthoogte is 107 cm. De shetlander wordt gezien als één van de sterkste ponyrassen, in verhouding tot zijn grootte. De shetlander kan ingezet worden voor verschillende doeleinden, alhoewel hij minder geschikt is als lastdier. Hij is echter wel uitermate geschikt voor kinderen om op te rijden of als tuigpony's.

Geschiedenis

De shetlandpony is afkomstig van de Shetlandeilanden, in het uiterste noorden van Schotland. Kleine paarden leefden sinds de bronstijd op de eilanden, hoewel de oorsprong van deze wilde pony onbekend zijn, wordt algemeen aangenomen dat deze verwant zijn aan de Scandinavische pony. De shetlandeilanden waren namelijk tot het einde van de laatste ijstijd (rond 800 voor Christus) onderdeel van het Scandinavische vasteland. Mensen die op de eilanden leefden domesticeerden de pony's en kruisten de pony's met de pony's die de Scandinavische imigranten meenamen. De shetlandpony is waarschijnlijk ook beïnvloed door de Keltische pony, meegenomen door de Kelten tussen 2000 en 1000 voor Christus.

De shetlandpony kon door zijn kleine, compacte formaat goed overleven in het gure klimaat op de shetlandeilanden. Hun dikke (winter)vacht en dikke manen beschermden hun tegen de wind en koude temperaturen. Op de eilanden groeien geen bomen, en op de schrale, zure veengrond groeien grassen en heidestruiken met maar weinig voedingswaarde. Door de voedselschaarste en een geringe (genetische) variatie is de schetlander een kleine, sterke, taaie pony geworden. De shetlandpony werd eerst gebruikt om karren te trekken en om kolen en turf te dragen. Daarnaast was de pony geschikt om te gebruiken bij het ploegen van land. Later in de Industriële Revolutie werd de pony ook in de de steenkoolmijnen ingezet. De pony kreeg toen ook meer bekendheid en maakte ook zijn introductie op het Europese vasteland en de Verenigde Staten.

Exterieur

De schetlandpony heeft een typisch uiterlijk en beweging. De oren zijn klein, zodat er weinig warmte verloren gaat. Het hoofd mag niet te groot zijn en heeft een recht of conclaaf profiel. De hals is kort, zwaar en sterk. Het geheel wordt gecompleteerd met een dikke, lange maantop en een dikke staart en manen. Het lichaam van de shetlandpony is gerond en heeft een korte (enigzins holle) rug. De benen zijn kort en sterk. Rond de vetlokken bevindt zich langere beharing.

Shetlanders zijn er in verschillende maten. Ten eerste is er de minimaat, deze pony's zijn zijn maximaal 86 cm groot. De stokmaat van de kleine maat loopt van 87 t/m 92 cm. De middenmaat zijn pony's van 93 t/m 98 cm. Als laatste is er de grote maat. Deze pony's hebben een stokmaat van minimaal 99 cm en maximaal 107 cm.

De shetlandpony wordt (in verhouding tot zijn grootte) gezien als één van de sterkste pony's en paarden ter wereld. Hij is namelijk goed aangepast aan het weerbarstige klimaat van de shetlandeilanden. Dit is ook te merken in zijn bewegingen. Hij tilt zijn benen op een bepaalde manier op, hetgeen het resultaat is van het leven in een rotsachtige omgeving.

Karakter en verzorging

Veel mensen hebben een verkeerd beeld van de shetlandpony. Ze denken dat het eigenwijze, lastige en vervelende pony's zijn. Dat is echter niet waar. Deze pony's zijn over het algemeen als veulen niet goed opgevoed.

De shetlander is werklustig, nieuwsgierig en leert graag nieuwe dingen. Ze zijn (in verhouding) slim en mede door de nieuwsgierigheid willen ze nog wel eens aan de verkeerde kant van de omheinig staan.

Shetlandpony's zijn geharde pony's. Ze hebben derhalve weinig voedsel en beschutting nodig. Een schuilstal of een droge, windvrije plek is echter wel erg fijn voor de pony bij slecht en koud weer. Een shetlander heeft een aanleg om dik te worden. Het eten van gras en ander voedsel dat te rijk is kan in combinate met te weinig beweging zorgen voor hoefbevangenheid, een hoefziekte die kreupelheid veroorzaakt en zelfs tot de dood van de pony kan leiden.

Gebruik

De shetlander kan tot maximaal 20 procent van zijn eigen gewicht dragen, anders krijgt de pony op den duur last van de gewrichten in zijn rug en is hij vrijwel onbruikbaar geworden om op te rijden. Shetlanders zijn naast het rijden onder het zadel ook goede tuigpony's. Het voor de shetlandpony mogelijk om tweemaal zijn eigen gewicht te trekken, mits er op een verharde weg wordt gereden.

Tegenwoordig is de shetlandpony vooral geliefd bij kinderen, die erop kunnen rijden indien de pony een goede, duidelijke opvoeding krijgt. Als ze hun pony genoeg hebben opgeleid, kunnen ze beginnen aan wedstrijden of recreatief rijden. De pony vraagt een zorgvuldige behandeling. Hij kan erg koppig zijn, maar is wel aanhankelijk. De shetlandpony is het liefst buiten met andere shetlanders.

Stamboek

Het Nederlands Shetland Pony Stamboek (NSPS) is opgericht in 1937 en is één van de grootste stamboeken van Nederland. Het is zelfs het grootste stamboek van shetlandpony's ter wereld. Het stamboek telt op dit moment zo rond de 4.300 leden.

Het NSPS heeft als doel het verbeteren en behouden van het shetlandpony-ras. Daarnaast zorgt het NSPS voor de registratie van afstammelingengegevens en keuringen en proeven. Maandelijk geeft het NSPS het magazine "De Shetland Pony" uit.